posted on 15 May 2008 17:05 by thapat
กระจก ฉันจ้องมองไปในกระจก
ข้า - เอ๊ะ นั้นใครกัน ทำไมในกระจกไม่ใช่ตัวข้า
กระจก - กูคือกระจก
ข้า - แล้วทำไมถึงพูดไม่เพราะด้วยล่ะ
กระจก - ก็เพราะนี้คือกู มึงจะมาเปลี่ยนกูได้ไง
ข้า - ... (อยากจะขว้างกระจกให้แตก)
ฉันยังคงจ้องมองอยู่ และยังคงเฝ้าถาม ไม่ว่ากระจกบานไหนๆบนโลก ก็ยังไม่มีตัวข้าในกระจก
ข้า - ข้าอยากเห็นตัวข้า อยากเห็นในสิ่งที่ข้าเป็น ข้าไม่อยากเป็นคนอื่น
กระจก - แล้วตอนนี้มึงเป็นเหี้ยไร
เพล้งงงงงงงง!!!!!!!
edit @ 15 May 2008 17:19:57 by khom
posted on 13 May 2008 18:37 by thapat
ไอ้พวกกา
เอาเปรียบจีกกินมันสมองของคน
แรงงานที่ถูกเอาเปรียบ มันสมองที่ถูกจิกกิน
แรงงานที่แสนต่ำต้อยภายใต้คำว่านักศึกษา
พวกมันโกงกิน พวกมันเอาเปรียบ พวกมันไม่เห็นคุณค่าในสิ่งที่มันคาบอยู่
พวกนี้บินอยู่ในสังคม ไทย พวกมันมีอำนาจ
แล้วสิ่งดีๆคงไม่มีอยู่ เพราะไม่มีที่ให้ยืน
เป็นธรรมดาที่นักออกแบบจะทำมาหากืนที่ต่างบ้าน
แล้วก็ไม่แปลกหรอกที่ประเทศชาติจะไม่เจริญ
edit @ 13 May 2008 18:43:57 by hexa
posted on 08 May 2008 07:46 by thapat

แดก ฉันโดนแดก ฉันกำลังจะโดนแดก
แม่งร้อนยิ่งกว่าแดด ฉันต้องเข้าไปค้นหาสิ่งนั้นภายในร่างกาย
ฉันย้งหาไม่เจอและไม่แน่ใจว่าหาอะไรเจอ
แต่มนุษย์ก็บทำสิ่งที่เคลื่อนด้วยเท้ามากกว่าเคลื่อนที่ด้วยใจ
ใช ่ฉันกำลังจะเปลี่ยนสถานะ
มันเหนื่อยนะ
edit @ 8 May 2008 11:07:35 by hexa
edit @ 8 May 2008 11:09:43 by hexa
posted on 26 Apr 2008 00:30 by thapat

ฉันอ๊วก
ฉันอยากจะอ๊วกสิ่งที่ฉันกิน
ฉันอยากจะอ๊วกสิ่งที่ฉันทำ
ฉันไม่อ๊วกสักที
เมื่อไหร่ เมื่อไหร่ฉันจะอ๊วก
จ้องฉัน ทางออกไม่มี
edit @ 26 Apr 2008 00:57:16 by hexa